BUĞDAY HASADINA HAZIRLIK
Buğdayın Destanı Gökyüzü kuraklığın sessizliğini taşırken, tarlaların üzerinde altın bir hüzün dalgalanıyordu. Babamın adımları, toprağın derin hafızasında yankılanıyor; her adım, emeğin ve sabrın ağırlığını taşıyordu. Saplar kısa, başaklar seyrek, fakat yine de umutla ışıldıyordu. Bir avuç buğday tanesi, babamın avucunda kaderin terazisine çıkmış gibiydi. Nem oranı, görünmez bir sır gibi danelerin içinde saklıydı. “Bak oğlum,” dedi, “buğday tam olgunluk çağında, daneler ezilmiyorsa hasat vakti gelmiştir.” O an, tarlanın sessizliği bir kararın yankısıyla doldu: zaman, emeğin meyvesini toplama zamanıydı. Başaklar altın rengiyle güneşi çağırıyor, elle ovalandığında daneler kavuzlarından özgürlüğe kavuşuyordu. Bu özgürlük, köylünün alın teriyle birleşerek ekmeğe dönüşecek, sofralara bereket getirecekti. Fakat hasat, sabırsız ellerin değil, sabırlı gözlerin işiydi. Rutubetli sabahlar ve akşamlar beklenmeyecek, en uygun an seçilecekti. Türkiye’nin dört bir yanında, mayıs ile ağustos a...