"Toprak, üzerinde sadece yürünmekle vatan olmaz; asırlar boyu tutulan nöbetlerle, ekilen buğdayla, dökülen terle ve doğan çocukların ilk çığlığıyla vatanlaşır." 1388 yılında Çandarlı Ali Paşa’nın sancakları altında Gerlova Ovası’na ve Şumnu’ya ayak basan ilk Türkmenlerin, o kutlu "eski nöbetçilerin" ayak sesleri bu topraklarda 490 yıl boyunca hiç dinmedi. Rumeli; İskân ile şenlenen, İstimâlet ile adalet bulan, dualarla ve emekle kök salınan öz vatanımız oldu. Bu eser, Deli Durgud Dede'mden Bi lge Halil Dede’me, babam Ahmet Akıncı’dan anam Emine’ye uzanan köklü bir ağacın, Karagözler köyündeki kerpiç evlerden 1951’in dumanlı tren yolculuklarına ve anavatana uzanan kırılma anlarının hikâyesidir. Gece uykularını bölen o eski nöbetçi adımlarının izinde; bir ailenin hafızasını, savrulan hayatları ve ne olursa olsun kopmayan o milli şuuru gelecek kuşaklara bir miras olarak bırakma gayesidir. BİRİNCİ BÖLÜM Güneş henüz Sakar Balkan’ın ardındaki karanlığı yarmamış, göky...