ÇUKUROVA KALELER KASABASI OSMANİYE
1954 yılının kavurucu bir Ağustos ayında Niğde’nin Misli köyünden yola Mehmet, kardeşi ve anasıyla, umutlarını heybelerine doldurup Çukurova’nın kalbine, Osmaniye’ye varmışlar bir Pazar günü. Ailenin babası, bir yıl önce, şehre vardığında çocuklarını ve eşini yerleştirecek bir yuva aramış, bulmuştu. Sonunda, Karaçay Mahallesi’nde, gümüş bir yılan gibi kıvrılan Karaçay Nehri’nin hemen kıyısında, masallardan fırlamış gibi duran iki katlı, ahşap bir evdi. Bu evin arkasında, gökyüzüne tırmanıyormuş gibi duran tahta basamaklı bir merdiven, ailenin yeni hayatına açılan kapıydı. Evin sahibi, yüreği altın kadar parlak, gülünce yüzü güneş gibi aydınlanan Halil Amca idi. Halil Amca, kapısını çalan bu küçük misafirlerin öğrenci olduğunu duyunca, onları adeta kendi evlatları gibi kanatlarının altına almıştı. Eve girdiklerinde, her adımda "merhaba" dercesine gıcırdayan tahtalar karşılamıştı onları. Bu tahtalar o kadar gıcırtılıydı ki, alt katta oturan Halil Amca ve eşini rahatsız et...