İŞÇİLER VATANI ÇUKUROVA
Ceyhan Tarlalarında Beyaz Gelinlik... Elbistan’ın Hasanköy’ünde, 25 Ağustos 1951 sabahının o alaca karanlığında, Elçi’nin kamyonuna bindiğimizde, uykulu gözlerimi ovuşturuyordum. Kamyonun tahta kasası, her köyde durup Karagözlüleri topladıkça biraz daha daraldı, biraz daha ağırlaştı. Anamın kucağına sığınmış, kasanın tahta aralıklarından dışarıyı izliyordum. Aylardır yoldaydık. 24 Nisan’da Bulgaristan’ın Karagözler köyünden çıkmıştık yola; o günden beri evimiz bazen bir tren vagonu, bazen bir istasyon köşesi, şimdi de bu sarsıntılı kamyon kasasıydı. Güneş, sanki arkamızdan yetişemesin diye gökyüzünün en tepesine çakılıp kalmıştı 25 Ağustos 1951 günü… Hatıramda günlerin adı yoktu henüz, ama büyüklerin endişeli seslerinden aklıma kazınmıştı bu tarih. Saatler geçti. Kamyonun motoru hırıldıyor, koca dağları tırmanıp iniyordu. Güneş, uzaktaki koca Bolkar dağlarının arkasına doğru devrilmeye başladığında, kamyon acı bir fren sesiyle durdu. Toz bulutunun arasından etrafa baktım. Bir der...