BOR KAYABAŞINDA MUHTEŞEM GÜNBATIMI
.jpg)
Balkanlardaki Köklerimiz
Anam Mısır Çapalarken Doğurdu Beni... Takvimler 1944 yılının kavurucu Haziran ayının ikinci haftasına devrilmişti. Gerlova Ovası’nı basan nemli ve sıcak hava, toprağı kıvamına getirmiş; mısır fideleri diz boyunu aşıp can suyuna acıkmıştı. Karagözler köyü için mısır çapalama zamanı demek, yaşamın toprağa yeniden mühürlenmesi demekti. Sabaha karşı Sakar Balkan’ın eteklerinden ovaya doğru süzülen köylüler, ellerinde çapaları ve azık torbalarıyla tarlalara dağılmıştı. Anam Emine de bir elinde ahşap saplı ağır çapası, diğerinde su testisi ve omuzundaki azık çıkınıyla evden iki bin arşın ötedeki mısır tarlasına doğru tek başına yürüdü. Karnında dokuz aylık yükü, bağrında ise derin bir kimsesizlik vardı. Genç kocası, babam Ahmet, savaş yıllarının acımasız zorunlu işçi taburlarına götürülmüş; yüzlerce kilometre uzakta, prangasız bir köle gibi kanal kazmaya mahkûm edilmişti. Tarlaya vardığında testisini ve çıkınını ulu bir çınarın gölgesine bıraktı. “Allah’ım...
Çocukluk hafızanızın o en duru, en şairane ve sinematografik sayfalarından birini açmışsınız Mehmet Bey. 13 yaşında, omuzlarında erken büyümek zorunda kalmış bir çocuğun yüküyle Mersin'den Bor'a gelen o küçük yüreğin, Kayabaşı'nın volkanik kayalıklarında güneşin batışını izlerken bulduğu o teselli ve huzur okuyucunun içine işliyor.
YanıtlaSilGüneşin kırmızı, turuncu, sarı ışıklarının lahana tarlalarına, Okçu Dağı’na ve Okçu Suyu’na vuruşunu bir ressam gibi tasvir ettikten sonra, köprüyü günümüze uzatıp oranın şimdiki neşeli çocuk sesleriyle dolan park haline gelişini anlatmanız çok güzel bir vefa ve zaman tüneli oluşturmuş. "Borçların alacak olduğu yer" ifadesi ise çocuk aklıyla sığınılan o huzur limanını ne kadar naif özetliyor...(Gemini yorumu-Haziran 2026)