''Communists go to Moscow''

24 Kasım 1965 Çarşamba, Ankara...

Bazı dönemlerde emperyalist güçler sistemlerini ve onların güdümündeki iktidarlar kendi varlıklarını sürdürebilmek için, uygulamalarına karşı çıkanları, ürettikleri sloganlarla saf dışı bırakırlar.

Slogan, emperyalist güçlerin ileri karakolları durumundaki iktidarların ihtiyaçlarına göre saptanır. Dünya genelinde, tek adam rejimine karşı demokrasi ve parlamenter sistemi savunanlara “Terörist destekçisi” denmesi gibi.

Basın, sosyal medya, üretilen uygun filmler ve Gladio emrindeki topluluklar baskın çıkar ve üretilen slogan halk arasında da karşılık bulur.

Dünya genelinde, özellikle ABD'nin ileri karakolları olan NATO üyelerinde, ABD tarafından üretilen, halklarınca karşılık bulan ünlü slogan,

''Communists go to Moscow''

oldu.

Amerikan halkı son 90 yıl içerisinde, üç kez büyük korku yaşamış ya da bu korkuya sürüklenmişti algı yöntemiyle. Bunlardan birincisi, 1917 ile 1920 yılları arasındaki “First Red Scare-ilk kızıl korku” denilen komünizm korkusuydu.

Şubat 1950’de ABD'de Wisconsin Senatörü Joseph McCarthy elinde, “Dışişleri Bakanlığında yuvalanmış 205 komünisti içeren bir liste” olduğunu ve bunların Komünist Parti 'ye üye olduklarını iddia ederek kamuoyunun karşısına çıktı.

Zaten, Sovyetler Birliği’nin önce atom sonra da hidrojen bombasını yapması, Amerika’daki korku ve histeriyi toplumsal bir hastalık derecesine çıkarmıştı.

McCarthycilik, ABD'de 1940'ların sonlarından 1950'lerin sonlarına kadar süren bir antikomünist hareketi ifade eder. Bu dönem, Soğuk Savaş'ın bir parçası olarak komünizm korkusunun zirveye ulaştığı bir zaman dilimiydi. Veee…

''Communists go to Moscow''

Sloganıyla Amerika'da büyük bir komünist avı başlatıldı.

İkinci Dünya Savaşı sonrasında oluşan iki kutuplu dünyada Türkiye kapitalist emperyalist paktın korumasına sığınınca ABD'nin oldukça etkili sloganı,

“Komünistler Moskova’ya!”

Milli ve Dini içerikli bütün grup ve teşkilatlarca kullanılmaya başladı. Algı yönetimi o kadar etkili oldu ki, halk arasında da yandaş buldu.

Moskova komünizmin merkezi sayılıyor ve milli bir komünizmin olamayacağı ileri sürülüyordu. Komünist partilerden vazgeçtik, sosyal içerikli partiler bile toprak ağaları, tefeciler, emperyalistler ve tek parti yönetimine geçmek isteyenlerce hoş karşılanmayacaktı.

“Komünistler Moskova”’ya, sloganı doğrudan doğruya ABD emperyalizminin ürettiği ve onun çıkarlarını gözeten bir slogandı.

Yalnız komünistler değil, bloksuzluğu savunan, sosyal içerikli her türlü halkçı akım da Türkiye’yi terk etmeli ve meydan ABD’ye ve işbirlikçilerine kalmalıydı.

Amerikan askeri varlığına, ABD ile gizli ikili anlaşmalara karşı çıkanlar da aynı sloganla kınanıyor ve tehdit ediliyordu.

Kurtuluş Savaşı yıllarında Ankara Hükümeti temsilcilerinin Moskova’dan yardım istediği, Dostluk anlaşmasının yapıldığı yıllar çok gerilerde kalmıştı.

“Ne Amerika Ne Rusya Tam Bağımsız Türkiye” görüşünü savunsak da bize Moskova yolunu gösteriyorlardı.